بررسی برخی از واژگان کهن در قرآن تبری ( زبان تبری میانه ) ؛ بخش اول

واژه تبری قرآن

برگردان فارسی

مازندرانی

وهشت

بهشت ؛ جنت

 

روج

روز

 

نماج

نماز

 

واپرداجن

بپردازند

 

زون

زبان ؛ لسان

زوُن

سو

سود

 

سو

نور

سو

زو

زود

زی

بوسنن

بگسلند

 

وناه

گناه ؛ جرم

تبدیل گاف  به  واو در زبان ایرانی فراوان است . همانند ؛ وشنا و ورگ و وشا در زبان تبری

وناه کارون

گناهکاران

 

گالشون

چوپانان

امروزه به گاوبان یا گاوچران ، گالش می گویند .

خجیرکارون

محسنین ؛ نیکوکاران

 

واج آوردیم

باز آوردیم

 

واپوشم

مخفی کنم

 

جُلف

ژرف

جول ؛ جُل

واپرسن

می پرسند

 

درو

دروغ

درو

هاساجه

می سازد

در غرب مازندران : ساجنه

جیر

زیر

جیر

آتش پاره

قسب

آتش پاره در زبانزدها برخی از مناطق کاربرد دارد.

پیش بشو مردمون

پیشینیان

 

پیش بشو

رفتگان

 

 

 

 

ولگ و واش

برگ و علف

ولگ و واش

واش

علف

واش

خیا

خدا

 

بدیار

پدیدار ، پدید

دیار

واگردآوردن

گرد آوردن

 

مردمون

مردم

 

واپوشین

مخفی کردن

 

وزرگ

بزرگ

 

خرمادارون

نخل ها

 

خرمادار

نخل

خارما دار ؛ خرما دار

ونوجینیم

بر نگزینیم

 

مهتر

بزرگتر

مهتر

وهتر

بهتر ؛ احسن

 

وانگ

بانگ

وُنگ ؛ وَنگ

گوک

عجل ؛ گوساله

گوک ؛ گوکزا

/ 1 نظر / 34 بازدید